Við þekkjum þetta allar.
1. janúar byrjar þú full af eldmóði.
„Nú ætla ég að léttast.“
„Nú ætla ég að borða hollt.“
„Nú ætla ég að hreyfa mig reglulega.“
Svo kemur febrúar… og þú ert aftur á byrjunarreit.
Það er svo auðvelt að halda að þetta sé þér að kenna.
Að þú hafir ekki haft nógan viljastyrk.
Að þú hafir ekki reynt nóg.
Að þú hafir ekki „passað nógu vel upp á þig“.

En sannleikurinn er þessi:
Þetta er ekki þú. Þetta er aðferðin sem þú (og flestar aðrar konur) fara eftir. Aðferð sem segir:

Það er ótrúlegt hversu margar konur kenna sér um ár eftir ár, þegar vandinn er í raun lífið sjálft, áreitið, fyrri mynstur, streita, svefn, hormón, dómharka… og sú trú að „allt eða ekkert“ sé eina leiðin.

Af hverju mistakast nýársheit hjá svo ótrúlega mörgum?

1. Þau byggja á viljastyrk en viljastyrkur endist ekki
   Viljastyrkur er eins og hleðslutæki sem klárast daglega.
   Í janúar er hann fullur.
   Í febrúar, þegar verkefnin hrannast upp… er hann búinn.
   
2. Markmiðin eru of stór, of óljós eða of ósanngjörn
   „Nú ætla ég að verða dugleg.“
   „Nú ætla ég að léttast.“
   „Nú ætla ég að borða hollt.“
   Þetta eru ekki markmið, þetta eru ómótaðar óskir.
   Og ómótaðar óskir skapa sektarkennd, ekki árangur.
   
3. Engin rútína, engin kerfi, engin stuðningur
   Konur reyna að gera allt einar.
   Án leiðsagnar.
   Án sjálfsumhyggju.
   Án raunhæfra skrefa.
   Það er ekki sjálfbært.
   
4. Gamla mynstrið tekur yfir
   Hugurinn fer sjálfkrafa aftur í það sem er kunnugt þótt það sé ekki gott fyrir þig.
   Þess vegna byrjar þú aftur og aftur og aftur… og endar á sama stað.
   

En hvað virkar í raun?
Hér eru fjórir þættir sem gera raunverulega, varanlega breytingu:

1. Meðvitund áður en þú setur markmið
   Þú verður að vita hverju þú ert að sleppa áður en þú ákveður hvað þú vilt taka með.
2. Smærri skref sem byggja sjálfstraust
   Konur sem ná árangri eru ekki „duglegri“. Þær eru stöðugri í litlum skrefum.
3. Að skilja eigin mynstur
   Þegar þú veist af hverju þú hefur gefist upp áður, breytist allt.
4. Stuðningur, ábyrgð og nærandi umhverfi
   Engin manneskja þrífst í tómarúmi. Við þurfum tengingu, samtal, speglun og rými til að vaxa.